sł., muz.: Krzysztof Jurkiewicz

                                                                                                                Smutek

                                                                            Taka jesteś dzisiaj śliczna, nawet z papierosem,                     D G D

                                                                            Gdy uwodzicielsko patrzysz poprzez tytoniowy dym.              G A

                                                                            Taka jesteś dzisiaj śliczna, lecz nie pytaj proszę,                      D G D

                                                                            Skąd w piosenkach moich takie gorzkie łzy.                            G A D

                                                                                            Gdy naprawdę przyjdzie smutek,                 G

                                                                                            Zaraz pojmiesz wszystko.                             D

                                                                                            Jest jak step bezkresny tak,                           h

                                                                                            Że tylko do księżyca wyć.                             E7 A

                                                                                            A ja nawet jeszcze nie zacząłem                     D

                                                                                            Śpiewać po rosyjsku,                                    G D

                                                                                            Jeszcze nie zacząłem wódki                           G A

                                                                                                        Szklanką pić.                                                D

                                                                                Taka jesteś dzisiaj dobra, serca tak wielkiego,

                                                                                Żeby smutek mój ukoić, zaraz ofiarujesz się.

                                                                                Jak sanitariuszka- wiesz- z powstania warszawskiego,

                                                                                Każdą z setki moich ran opatrzyć chcesz.

                                                                                            A mój smutek jest jak noc

                                                                                            Skąpana w samotności,

                                                                                            Jak niesiona wiatrem w ciemność

                                                                                            Wątła pajęczyny nić.

                                                                                            A ja nawet jeszcze nie zacząłem

                                                                                            Śpiewać o miłości,

                                                                                            Nie zacząłem wątpić w to

                                                                                                       Że warto żyć.

                                                                                Taka jesteś dzisiaj mądra, tak rozumiesz wszystko,

                                                                                Zda się łapiesz w locie każdą niewypowiedzianą myśl.

                                                                                Taka jesteś dzisiaj mądra- lepiej odejdź szybko,

                                                                                By nie rozczarował cię deszczowy świt.

                                                                                            Smutku który we mnie płonie

                                                                                            Ugasić się nie da,

                                                                                            Jest jak torfowisko, co się będzie wiecznie

                                                                                            Pod powierzchnią tlić.

                                                                                            A ja nawet jeszcze nie zacząłem

                                                                                            Tak naprawdę śpiewać

                                                                                            Tak naprawdę nie zacząłem

                                                                                            Sobą być